‘Psychosociale zorg bij kanker zou standaard moeten zijn’

13 februari 2014

Door: Ria Teeuw

De diagnose kanker veroorzaakt bij de meeste mensen een existentiële crisis: een hele zware schok die onmiddellijk de gedachte aan de dood oproept. ‘Ik ben gegrepen door het verdriet en de problematiek van de mensen die het overkomt’, zegt onderzoeker en psycholoog dr. Adriaan Visser. Hij vindt het heel waardevol om met zijn werk daar iets aan te mogen doen. Inmiddels is hij daar nu twintig jaar met hart en ziel mee bezig. Zijn conclusie: aandacht voor psychosociale problemen zou een essentieel onderdeel moeten zijn van de oncologie.

Meer dan wie dan ook, worden mensen met kanker ermee geconfronteerd dat het leven eindig is. Er is een nieuwe situatie ontstaan die grote gevolgen heeft voor hun innerlijk leven en de relatie tot hun omgeving. Adriaan: ‘Ook al hebben ze niet de ergste vorm van kanker, het is en blijft een grote schok. Vervolgens komen ze in een medische molen terecht. Ik ken iemand die terugkwam uit het ziekenhuis, haar borst en rug vol met zwarte aantekeningen op de plekken waar ze was bestraald. Ze zei me dat ze het gevoel had dat ze haar lichaam kwijt was, ook al had de dokter gezegd dat de behandeling goed was gegaan.’

Lees het gehele artikel vanaf pagina 33 in het VNGK 2/14.

Wilt u het hele artikel als PDF ontvangen? Bestel het dan hier voor € 3,50.