Anders omgaan met ADHD

22 oktober 2014

Door: Marja van de Ende

Wat is daarvoor nodig?

Mijn neefje kreeg in 1995 de diagnose ADHD. De voorgestelde behandeling was ‘opiumachtige middelen slikken’, zoals mijn schoonzus vertelde. Dat zag zij niet zitten en ging naar een homeopaat, die hem korreltjes gaf waar hij rustig van werd. Alleen chocola laten staan, daar had hij moeite mee…

Dit verhaal achtervolgde mij tot ik in 2005 een onderwerp zocht voor mijn afstudeerscriptie voor Holistische Massagetherapie. Ik was dat jaar gestart met mijn praktijk en mijn eerste cliënt was een vrouw met ADHD, met twee kinderen die het ook hadden. Dit prikkelde mij om praktijkonderzoek naar massagetherapie bij kinderen en volwassenen met ADHD te doen. Ik ging aan de slag met proefcliënten die wel of geen medicatie gebruikten en deed steeds meer kennis en ervaring op waardoor ADHD een specialisatie in mijn praktijk werd.

Geleidelijk aan ontdekte ik dat er meer nodig was om voldoende orde in de chaos te krijgen en medicatie overbodig te maken. Orthomoleculaire geneeskunde en emotionele ontladingsoefeningen voegde ik aan de ADHD-trajecten toe; mijn aanpak werd holistischer. Ook ontdekte ik dat veel cliënten te snel (op onjuiste gronden) gediagnosticeerd waren en er te vaak meteen medicatie werd ingezet, zonder te kijken naar onderliggende psychisch-emotionele, voedings- of lichamelijke problematiek. Bij veel mensen met ADHD is meer sprake van een stressprobleem dan van een gedragsprobleem. Het (ongewenste) gedrag is dan een gevolg van stress in het lijf. Daarnaast speelt de vraag: ‘Bestaat ADHD wel?’ of is er sprake van het veroordelen en kunnen medicaliseren van menselijk gedrag?

Wanneer ADHD holistisch benaderd wordt, zou iedere vorm van natuurgerichte therapie effectief kunnen zijn. De kracht ligt juist in het inzetten van een combinatie van verschillende disciplines binnen de systemen waar de persoon onderdeel van uitmaakt. Ik werk daarbij uitsluitend op de punten waar de cliënt last van heeft. Heeft een kind een probleem op school, omdat bijvoorbeeld de juf hem niet voldoende begeleidt? Dan is een gesprek met de juf ook onderdeel van het traject. Vindt de volwassene met ADHD op het werk geen begrip voor zijn gedrag? Dan is conflictbegeleiding op de werkplek ook noodzakelijk. Niet iedere behandelaar hoeft zelf het wiel uit te vinden, samenwerken helpt.

In 2011 belandde ik in een rondetafelgesprek in de Tweede Kamer om met praktijkprofessionals te praten over het onderwerp ADHD en ‘hoe dit anders aangepakt kon worden dan met medicatie’. Ik hield een pleidooi voor natuurgeneeskundige therapie en beloofde dat ik actie zou ondernemen om de verschillende natuurgerichte wegen die er zijn meer inzichtelijk te krijgen. Voor mij was destijds al helder dat alle verschillende therapieën die er zijn, verwarring achterlaten in de beeldvorming bij het grote publiek. Meer praktijkonderzoek en verslaglegging daarvan is nodig om die verwarring weg te nemen.

Deze belofte, mijn diepgewortelde verlangen om de holistische visie op ADHD in de wereld te verspreiden en om collega’s aan elkaar te verbinden om samen te werken, leidde in 2012 tot de oprichting van netwerkplatform Anders ADHD. Inmiddels bestaat het platform uit 125 geïnteresseerden, die afwisselend en regelmatig de bijeenkomsten bezoeken om te sparren, kennis te delen en te netwerken. Voor 2015 staan drie bijeenkomsten alvast gepland. Ook ontstond uit dit initiatief een 2-daagse opleiding, bij de Ortho Health Foundation. Voor mij een volgende droom die in vervulling is gegaan: hoe meer collega’s vanuit de holistische visie op ADHD gaan werken en samenwerken, hoe meer mensen anders leren omgaan met gedrag, stress en chaos.

Wil je ook meedenken, sparren en samenwerken om meer inzicht in ADHD en effectieve behandelvormen te krijgen? Is jouw visie op het fenomeen afwijkend en deel je die graag onder gelijkgestemden? Meld je aan voor Anders ADHD en bezoek de bijeenkomsten.

Meer informatie: www.AndersADHD.nl