Een wereld zonder afhankelijkheid…

22 oktober 2013

Door: Marja van der Ende

Hoe zou de wereld eruit zien zonder afhankelijkheid… Van geld? Van de crisis? Van zorgverzekeraars? Van regels en eisen? Zou jij je honderd procent van de dag heerlijk vrij kunnen voelen als je niet afhankelijk was?

In dit reflexpunt wil ik aandacht besteden aan de ontwikkelingen van de afgelopen jaren, waardoor er voor mij als natuurgeneeskundig therapeut een bepaalde mate van afhankelijkheid ontstaan is, waar ik steeds meer last van heb en nog meer last van kan krijgen als ik me niet loskoppel ervan.

‘Ik word in een keurslijf geplaatst…’

Er was eens… iemand die op de gedachte kwam: ‘Hoe zou de wereld eruit zien als natuurgeneeskundige therapie vergoed zou worden door de zorgverzekeraars? Zouden we dan met ons mooie werk de wereld een beetje beter kunnen helpen? Een vaak beter werkend alternatief kunnen bieden naast de reguliere, reeds erkende, weg? Meer aandacht voor preventie kunnen krijgen in plaats van uitsluitend curatief te werk gaan? Zodat we in de toekomst op zorgkosten kunnen gaan besparen, zodat de druk op de zorg kan afnemen… Hoe mooi zou het zijn als ons werk uit collectieve gelden vanuit een verzekeringsconstructie, voor de cliënt betaald zou kunnen worden?”

Er is keihard gewerkt door de bijna 200 verschillende beroepsorganisaties voor natuurgerichte therapieën, om dit te bereiken en natuurgeneeskundige disciplines erkend te krijgen. Toch is het sprookje hierboven geen constante waarheid geworden, het lijkt zelfs verder weg dan ooit. De zorgverzekeraar bepaalt nu steeds meer hoe ik mijn werk doe, hoe ik me gedraag, wanneer zij vinden dat ik erkenning verdien. Ik word in een keurslijf geplaatst, waar ik niet in geplaatst wil worden. Ik wil niet afhankelijk zijn van hen, ik wil hoogstens afhankelijk zijn van de cliënt die bepaalt of deze mijn praktijk bezoekt, omdat ik juist diegene ben die hem of haar kan begeleiden naar het zelf invullen van de behoefte aan herstel van de klacht.

Kan het ook anders? Kunnen we met zijn allen beweging krijgen in deze situatie? Ja, dat kan! Door de gedachte dat wij afhankelijk zijn van geld, van crisis, van zorgverzekeraars, van regels en eisen, los te laten… Wanneer ik mezelf zie als individu dat in beginsel verantwoordelijk is voor zichzelf én onderdeel is van een groter geheel, kan ik starten vanuit een nieuwe basis. Als ik daaraan toevoeg dat ik leef in een wereld van overvloed, ontstaat vertrouwen in die basis.

Ik heb een eigen praktijk sinds 2005, na een carrière van ruim tien jaar in marketingfuncties in het bedrijfsleven. Ooit begonnen met massagetherapie en in de loop der jaren uitgebreid met orthomoleculaire adviezen, coaching, starters- en marketingtrainingen, lezingen over ADHD, artikelen in vakbladen, de publicatie van een boek (en binnenkort het tweede) en een verdeelde focus op meer doelgroepen dan alleen de cliënt in mijn praktijk. De onafhankelijkheid van één dienst of één doelgroep, die mijn onderneming sterk heeft gemaakt, zie ik niet vaak terug bij collega-therapeuten. Ik hoor het ook weinig terug in de adviezen van beroepsorganisaties. Er zijn beroepsorganisaties die hun leden niet eens toestaan om een andere werkvorm uit te oefenen of over andere activiteiten te communiceren, omdat ze bang zijn dat de zorgverzekeraars dan misschien de vergoedingen gaan intrekken.

‘…kan ik starten vanuit een nieuwe
basis.’

Onafhankelijkheid wil zeggen dat jij je als natuurgeneeskundig therapeut en ondernemer in jouw eigen praktijk niet laat beïnvloeden door alle angstpraat die je om je heen hoort. Het betekent dat de beroepsorganisatie waar jij lid van bent, zich niet uitsluitend bezighoudt met lobbyen bij de zorgverzekeraars, maar ook met het promoten van het beroep bij het grote publiek. Door het collectieve geldpotje te besteden aan marketinguitingen zoals deelname aan TV-programma’s, artikelen in gedrukte consumentenmedia en communicatie via sociale media, richting de consument.