De praktijk van Pieter van der Poort

13 oktober 2011

Door: Ria Teeuw

‘Dit is een wonder van een plek!’ vertelt haptonoom en rebalancer Pieter van der Poort (58). Hij spreidt daarbij zijn armen alsof hij zijn praktijkruimte wil omvatten. Die bestaat uit twee geschakelde, ruime kamers met in de ene zijn bureau en in de andere de behandeltafel. Het is onderdeel van het gebouw van het Rode Kruis in Raalte. ‘Ik liep hier op een goed moment in 2004 langs, zag een telefoonnummer op de gevel en ben gaan bellen. Het klopte helemaal! En ik hoef hier niets te doen aan reclame, mensen vinden me altijd. In dit gebouw zijn nog meer ruimten die ik mag gebruiken, bijvoorbeeld om cursussen te geven. Kortom, ik kan hier alles doen wat ik wil.’

Op zijn bureau staan vier kunstzinnige ansichtkaarten in zwart-wit. ‘De symboliek van het leven,’ zegt hij, terwijl hij ze een voor een oppakt. De eerste is een beeld van handen met daarop twee babyvoetjes. ‘Hierbij denk ik ‘Goh, hoe licht kan het bestaan zijn?’’ Hij pakt de volgende met daarop twee volwassenen die wandelen met de handen op de rug. Achter hen loopt een kind in precies
dezelfde houding: ‘Als het kind iets groter is, komt het in de aanpassing- en imitatiefase.’ De derde foto toont een ouder echtpaar op een tandem, ze hebben zichtbaar lol met elkaar. ‘Zo kunnen mensen met elkaar samen zijn,’ vervolgt Pieter. De vierde foto is van een peuter die de vinger van een volwassene omklemt. ‘En deze: onbevangenheid, vertrouwen in het leven.’

Het gehele artikel is te lezen vanaf pagina 30 in het VNGK 6/11