Iedere darmflora is uniek

28 juli 2015

Iedere darmflora is uniek, zo blijkt uit onderzoek. We wisten al dat de bacteriën die in iemands darm huizen anders van soort, geslacht en diversiteit zijn dan de bacteriën in de darm van de buurman. Hoeveel en in welke mate de diversiteit van onze darmmicrobiota afwijkt van die van onze buurman, is nu in onderzoek bestudeerd.
 
Onderzoekers bepaalden dat er tenminste 13% verschil is in de darmmicrobiota tussen individuen onderling. Ze brachten de darmmicrobiota in kaart met een methode genaamd metagenomics . Met deze methoden is het mogelijk om de darmflora in de darm zelf te bestuderen, hoe deze bacteriën zich gedragen in het bij iedereen verschillende complexe milieu in de darm. Dit geeft een betrouwbaarder inzicht in de conditie van de darmmicrobiota dan fecesanalyse methoden die tot dusver worden gebruikt.
 
We kunnen de samenstelling van onze darmmicrobiota beïnvloeden met onze voeding. Als we veel vezels en plantaardige voeding eten, bezit onze darmflora veel firmicutes . Als we veel eiwit en vet eten, bezit onze darmflora veel bacteroidetes. In tegenstelling tot bacteroides, maken firmicutes veel butyraat aan, wat weer voeding is voor onze darmslijmvlieswand. Vanuit dit oogpunt is het dus belangrijk veel (prebiotische) vezels te gebruiken. Over deze bacteriesoorten heeft u misschien nog niet veel over gehoord. De aandacht gaat vooral uit naar de betekenis van darmbacteriën voor de gezondheid die te cultiveren zijn. Bijvoorbeeld lactobacillen en bifido bacteriën. Vanuit natuurgeneeskundig oogpunt gaat het om het versterken van iemands individuele darmflora. Een analyse van de darmflora, inclusief een analyse van de genen van de darmmicrobiota, zal meer inzicht geven in de verhouding van bepaalde bacteriesoorten in de darm en welke voedingsaanpassing noodzakelijk is. (Zhu, Sunagawa, Mende, & Bork, 2015)
 
Bron:
Zhu, A., Sunagawa, S., Mende, D. R., & Bork, P. (2015). Inter-individual differences in the gene content of human gut bacterial species. Genome Biology, 16(1), 82. doi:10.1186/s13059-015-0646-9