Fluoride verstoort de schildklier, vooral bij jodiumtekort

29 oktober 2018

Fluoridering is de toevoeging van kleine hoeveelheden fluoride aan drinkwater. Fluoriden gaan een chemische reactie aan met het tandglazuur en zorgen zo voor een harder en meer zuurbestendig glazuur. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie verminderen fluoriden de kans op cariës en is er daarom met fluoridering substantieel gezondheidsvoordeel te behalen. In Nederland en België is het drinkwater niet gefluorideerd. In de Verenigde Staten, Canada en Australië gebeurt dit wel.

Onlangs werden de resultaten van Canadees bevolkingsonderzoek naar de effecten van fluoridering op de schildklier gepubliceerd (Malin, Riddell, McCague, & Till, 2018). Het onderzoek is uniek, omdat niet eerder een dergelijke analyse is uitgevoerd. Uit de studie bleek dat blootstelling aan fluoride leidt tot een verstoorde schildklierfunctie, maar dat een adequate jodiumstatus dit effect op afstand houdt. Blootstelling tezamen met een jodiumtekort leidt tot een afname in het schildklierstimulerend hormoon TSH, waardoor hypothyreoïdie ontstaat. Op zichzelf leidt een jodiumtekort al tot een verstoring van de schildklier, maar fluoride versterkt dit effect in grote mate. In onderzoek noemt men dit effectmodificatie.

Op basis van de bevindingen uit het bevolkingsonderzoek uiten de onderzoekers hun zorgen over de fluoridering van het drinkwater in Canada. Het hele artikel is hier in te zien.

Bron:
Malin, A. J., Riddell, J., McCague, H., & Till, C. (2018). Fluoride exposure and thyroid function among adults living in Canada: Effect modification by iodine status. Environment International, 121, 667–674.