In de maart/april editie staat o.a. een mooi artikel van Karlien Bongers over ‘Voorbij pijnmedicatie’.

* Chronische pijn, door Ellen Vunderink
* Voorbij pijnmedicatie, door Karlien Bongers
* Aromatherapie bij neuropathische pijn, door Rita Van Parys
* Pijnmedicatie en voedingsstatus, door Fleur Kortekaas
* Pijn komt uit je brein!, door Nadja van de Kleut
* Acupunctuur bij motorische klachten, door Madelèn Vernooij
* Fibromyalgie (be)grijpbaar maken, door Nadja van de Kleut
* Is biologisch ook altijd biologisch?, door Jan Blaauw
* Tony Porter over reflexologie; ‘Er gebeurt iets magisch’, door Toine de Graaf
* Wordt de kok de nieuwe farmacoloog?, door Toine de Graaf
* De praktijk van Hennie Pietersma, door Karin de Jonge
* Er niet bij horen doet pijn, door Karlien Bongers
* Voeding als medicijn, door Luise-Anna Kroon
* De therapeut als werkgever, door Tine Goedhart
* Websites langs de meetlat, door Brenda Dekkers
* Platform Integrale Gezondheidszorg, door Frans Kusse

Voorwoord: Chronische pijn

De invloed van chronische pijn op het leven van een patiënt is onwaarschijnlijk groot. Chronische pijn is altijd aanwezig. Het is er nooit even niet. Het is niet te beschrijven wat het doet met een mens als pijn er 24/7 is.

Ik heb geroken aan het concept van chronische pijn omdat ik jarenlang niet geloofde dat ik artrose had. Ik werd ‘s nachts wakker van de pijn, kon nauwelijks in mijn praktijk werken, autorijden was vreselijk, achter mijn toetsenbord werd ik gek, zelfs lopen met mijn honden was ‘auw’. Net als koken, boodschappen doen, de was in en uit de machine halen en ophangen. Zelfs op een stoel zitten was een drama, want ik wist niet hoe ik mijn armen moest houden. En dit overzicht is verre van volledig. Pas toen het vriendinnetje van een van mijn zonen, die weet weet wat pijn is, zei ‘en je wordt zo moe van pijn hè’, besefte ik hoezeer mijn gevoel van vermoeidheid met die pijn te maken had.

Toen ik uiteindelijk wel accepteerde dat ik artrose heb, kreeg ik ondersteuning die heel goed werkt. Ik kan niet uitleggen wat een cadeau het was, de eerste nacht dat ik niet wakker werd van pijn, de eerste keren dat ik me er ineens van bewust werd dat ik geen pijn had.

Niet altijd, maar vaak is er meer mogelijk voor chronische pijn dan soms wordt verondersteld. Wij hopen dat u in uw praktijk patiënten met chronische pijnklachten kunt helpen met de niet-medicamenteuze behandelopties die we deze editie uitgebreid belichten.

Met een natuurlijke groet,

handt. ellen